Συμβουλές για βιογραφικό σημείωμα για οικονομικές θέσεις εργασίας

Κοινά αλλά σημαντικά βασικά πράγματα που πρέπει να θυμάστε για κάθε τύπο εκτελεστικού βιογραφικού είναι η ύπαρξη μιας σύγχρονης διάταξης του βιογραφικού, να συμπεριλαμβάνονται οι ενημερωμένες πληροφορίες επικοινωνίας σας, και να καταχωρείτε κάποιους στόχους για την εργασία πάνω από την παράγραφο περίληψης.

Ωστόσο, υπάρχουν κρίσιμες παράμετροι για τα οικονομικά επάγγελμα που πρέπει να έχετε κατά νου, ανάλογα με την ειδικότητά σας paras pikavippi.

Οι επιτυχημένοι οικονομικοί διευθυντές και οι επικεφαλής οικονομικοί διευθυντές (CFO) χρησιμοποιούν τα βιογραφικά τους ως ασφάλεια εμπορίας για να τοποθετηθούν ως εμπλεκόμενοι ηγέτες που βρίσκονται μπροστά από την μάζα. Κάνοντας το βιογραφικό σας να ξεχωρίζει οπτικά είναι ο καλύτερος τρόπος για να κάνετε μια αρχική πρώτη εντύπωση ως αποτελεσματικός CFO. Η αξιοποίηση του αντίκτυπου της οπτικής εντύπωσης, της αποτελεσματικής γλώσσας και συγκεκριμένων ακαδημαϊκών επιτευγμάτων οδηγούν σε ένα δυναμικό επώνυμο βιογραφικό το οποίο μπορεί να αυξήσει τις ευκαιρίες για να προσγειωθείτε σε μια πολυπόθητη θέση. Εδώ είναι 3 βασικά σημεία για να δημιουργήσετε ένα αποτελεσματικό επώνυμο βιογραφικό:

Εστίαση στο γενικό πλαίσιο: Η συζήτηση για το μεγαλύτερο σας επίτευγμα δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή. Για παράδειγμα, εάν έχετε επενδύσει σωστά 15 εκατομμύρια δολάρια σε μια επιχείρηση ενός εργοδότη αξίας 200 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά τώρα υποβάλετε αίτηση σε επιχείρηση αξίας 20 εκατομμυρίων δολαρίων, μπορεί να θεωρηθεί υπερτιμημένη. Επιλέξτε επιτεύγματα που βρίσκονται εντός του φορολογικού πλαισίου της μελλοντικής εταιρείας ή εξετάστε τη χρήση ποσοστών για να περιγράψετε τα επιτεύγματά σας. Μια άλλη τακτική είναι να επικεντρωθείτε στην υποβάθμιση ή στην επισήμανση του μεγέθους των περιφερειακών προϋπολογισμών, των παγκόσμιων προϋπολογισμών, των επιχειρηματικών γραμμών ή άλλων μεγεθών των επιχειρήσεων για να ταιριάζουν με τις προοπτικές.

Μειώστε την οικονομική φρασεολογία: Περιγράψτε τα οικονομικά και ανθρώπινα επιτεύγματά σας στην παγκόσμια γλώσσα και όχι μόνο την οικονομική φρασεολογία. Απευθυνθείτε στους πολλούς τύπους κοινού από τους οποίους θα διαβαστεί το βιογραφικό σας σημείωμα. Μπορεί να είστε άνετοι μιλώντας σε ακρωνύμια (όπως ROI ή DSO), αλλά δεν απαρτίζονται όλες οι εκτελεστικές ομάδες από ανθρώπους με οικονομική εκπαίδευση, ούτε όλοι οι διευθύνοντες σύμβουλοι έχουν αυτή την παιδεία. Ενώ μπορεί να καταλάβουν τη φρασεολογία, θέλετε να μιλήσετε για τη χρηματοδότηση με προσιτούς όρους που θα κατανοηθούν από πολλούς τύπους ανθρώπων της εκτελεστικής διαχείρισης. Για παράδειγμα, σκεφτείτε να αλλάξετε φράσεις όπως οι μειωμένες DSOs κατά 9 ημέρες σε μειωμένους εισπρακτέους λογαριασμούς κατά 14% και βελτιωμένη θετική ταμειακή ροή με αυστηρότερους όρους πληρωμής koroton pikavippi.

Δείξτε περισσότερες καθημερινές δεξιότητες: Είναι εύκολο για τα στελέχη των οικονομικών να αγνοήσουν τις κοινωνικές δεξιότητες σε ισχυρά οικονομικά επιτεύγματα, αλλά προσέξτε να μην δημιουργήσετε ένα βιογραφικό σημείωμα με μεγάλο όγκο αριθμών που θα χάσουν οι αναγνώστες. Γνωρίζουμε ότι έχετε εντυπωσιακά διαπιστευτήρια και επιτεύγματα, αλλά μην αφήνετε τις μετρήσεις να επισκιάζουν τα επιτεύγματα του ανθρώπινου κεφαλαίου σας. Βεβαιωθείτε ότι έχετε συμπεριλάβει τρόπους με τους οποίους η δική σας ηγεσία του ανθρώπινου κεφαλαίου οδήγησε στην παραγωγικότητα της ροής εργασίας ή στη βελτίωση της κουλτούρας της επιχείρησης, ώστε να δημιουργηθούν επίσης έσοδα και κέρδη για την επιχείρηση.

Η Μαγεία των Εικαστικών Εκθέσεων

Οι εικαστικές εκθέσεις αφορούν έργα τέχνης. Αποτελούν χώρους, όπου καλλιτέχνες από διάφορους χώρους μπορούν να εκθέσουν τα έργα τους. Υπάρχουν εικαστικές εκθέσεις γλυπτικής, ζωγραφικής, φωτογραφίας κλπ. Σκοπός τους είναι να δώσουν την ευκαιρία στο ευρύ κοινό να θαυμάσει τα εκθέματά τους. Εναλλακτικά, οι εκθέσεις αοτελούν πρόσφορο έδαφος για να στοχαστεί και να προβληματιστεί κάποιος με το εκάστοτε θέμα μιας τέτοιας έκθεσης.

Στην περίπτωση των έκθεσεων ζωγραφικής, τα εκθέματα σχετίζονται με την αναπαράσταση μιας πραγματικής ή φανταστικής εικόνας. Αυτή επιτυγχάνεται μέσα από προσωπική εργασία ενός ή πολλών καλλιτεχνών, πάντοτε με τη βοήθεια φυσικών ή ηλεκτρονικών μέσων.

Αν η έκθεση αφορά σε εκθέματα γλυπτικής, τότε θα δει κανείς τρισδιάστατες μορφές με οποιοδήποτε υλικό. Είτε πρόκειται για σκληρές πρώτες ύλες όπως η πέτρα, το μάρμαρο, το ξύλο είτε για πιο μαλακά, όπως ο πηλός ή άλλα πλαστικά. Επιπλέον, εάν κάποιος επιθυμεί να παρευρεθεί σε μια εικαστική έκθεση φωτογραφίας, τότε θα δει μια σειρά από εικόνες. Οι εικόνες αυτές είναι η αποτύπωση του φωτός μέσα από τη χρήση της φωτογραφικής μηχανής.

Όπως και να έχει, σε οποιαδήποτε έκθεση και αν βρεθεί κανείς με οποιοδήποτε εικαστικό θέμα, σίγουρα η αξία είναι μεγάλη. Μέσα από αυτές τις εκθέσεις μπορούμε να αφήσουμε τη φαντασία μας ελεύθερη. Είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας, μιας και κατακλυζόμαστε από πληθώρα συναισθημάτων. Συναισθήματα με θετικό ή αρνητικό χρωματισμό. Σκοπός των εκθέσεων αυτών είναι η ανάδειξη της τέχνης ενός καλλιτέχνη. Κάποιου που κόπιασε και κατάφερε να αποτυπώσει τη φαντασία του σε κάποιο υλικό.

Σε κάθε χώρα υπάρχουν διάφοροι χώροι που δραστηριοποιούνται και αναδεικνύουν τέτοια έργα. Είναι χώροι που μπορεί κανείς να εκφραστεί ελεύθερα και ανενόχλητα. Στην Αθήνα, η οποία θεωρείται μια πόλη λίκνο του πολιτισμού, υπάρχουν πολλοί χώροι εκθέσεων. Μερικοί από αυτούς είναι το TAF (The Art Foundation) και η γκαλερί Ισμός.

Το πρώτο έχει χρονολογία ίδρυσης το 2008 και αποτελεί έναν χώρο θετικής ενέργειας και έμπνευσης. Σε αυτόν τον χώρο φιλοξενούνται πρωτοποριακά και πειραματικά εκθέματα, ατομικών ή ομαδικών προσπαθειών, νεότερων αλλά και αναγνωρισμένων καλλιτεχνών, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Είναι ένα κυρίως κτίσμα στο οποίο στεγάζεται η γκαλερί. Χρονολογείται από το 1870 με κάποιες προσθήκες το 1900. Έχει επίσης και μια εσωτερική αυλή, η οποία περιβάλλεται από δύο κτίσματα. Στο ισόγειο βρίσκονται τέσσερα στούντιο. Υπάρχει και ένα διώροφο με άλλα οκτώ στούντιο.

Ο δεύτερος χώρος με την επονομασία Ισμός είναι ένας νέος χώρος τέχνης. Έχει ανοίξει τις πόρτες του μόλις το 2014 και έχει ως στόχο να αναδειχθεί ως ένα σύγχρονο στέκι πολιτισμού. Είναι ένας άκρως πολυμορφικός και ιδιαίτερος χώρος. Φιλοδοξεί να γίνει η οικία κάθε εικαστικής τέχνης. Πέραν όμως των εκθεμάτων που μπορεί να δει κανείς, έχει και την δυνατότητα για σεμινάρια ή workshops. Αποτελείται από δύο αυτόνομους χώρους και μια εσωτερική αυλή.

Αυτό που αποδεικνύει η τέχνη μέχρι και σήμερα είναι πως ακόμη και αν περάσουν χρόνια δεν θα φθαρεί ποτέ. Όσο και αν η τεχνολογία αναπτυχθεί και οι άνθρωποι εκσυγχρονιστούν, πάντα οι εκθέσεις αυτές θα βρίσκουν χώρο. Ίσως σήμερα πιο πολύ από ποτέ όπου ο κόσμος φαίνεται να έχει ανάγκη για επιστροφή στα παλιά. Μια έκθεση γυρνάει τον επισκέπτη σε μια άλλη εποχή. Σε μια εποχή πιο αγνή, όπου οι αισθήσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία για να κατανοήσει τα εκθέματα.

Μια Ματιά στις Παγκόσμιες Εκθέσεις

Οι Παγκόσμιες Εκθέσεις διοργανώνονται από κράτη μέλη του Διεθνούς Γραφείου Εκθέσεων, που εδρεύει μόνιμα στο Παρίσι. Είναι γνωστές με τα αρχικά EXPO. Στόχος τους είναι η ενημέρωση για τρέχουσες ανακαλύψεις ή εφευρέσεις. Ο λόγος που χαρακτηρίζονται ως Διεθνείς είναι γιατί σε αυτές παίρνουν μέρος πολλά κράτη. Εκεί παρουσιάζονται οι προοπτικές για το μέλλον. Μέσα από αυτές γίνονται συζητήσεις και προβληματισμοί για εξεύρεση λύσεων σε ζωτικής σημασίας προβλήματα.

Η πρώτη «παγκόσμια» έκθεση ως ιδέα και πράξη φαίνεται να ανήκει στον βασιλιά Ξέρξη, αν και κάποιο σχετικό έγγραφο δεν φαίνεται να υπάρχει για να πιστοποιεί το γεγονός αυτό. Ο όρος παγκόσμια δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην σημερινή έννοια της λέξης, μιας και η επικοινωνία μεταξύ των λαών τότε δεν ήταν τόσο εύκολη όσο είναι σήμερα. Έτσι, τόσο η επισκεψιμότητα όσο και η προσέλευση των επισκεπτών δεν ήταν μεγάλη.

Με την σύγχρονη έννοια του όρου, οι παγκόσμιες εκθέσεις γίνονται από τα μέσα του 19ου αιώνα. Οι εκθέσεις αυτές είχαν κυρίως ευρωπαϊκό χρώμα και καθορίζονταν από θέματα της βιομηχανικής καινοτομίας. Όμως, λόγω του έντονου ανταγωνισμού που υπήρχε μεταξύ των χωρών, οι εκθέσεις όλο και πολλαπλασιάζονταν. Και ως αποτέλεσμα αυτού διαφοροποιούνταν σημαντικά. Οι εκθέσεις αυτές εμφάνιζαν ένα διττό χαρακτήρα. Από την μια ενίσχυαν τον ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών. Από την άλλη παρουσιάζαν τις διαφορές της ανθρώπινης κοινωνίας, έχοντας ως φάρο ελπίδας έναν ενιαίο παγκόσμιο πολιτισμό.

Η μη ύπαρξη γραπτών ή άγραφων κανόνων ως προς την διαδικασία διεξαγωγής οδηγούσαν μοιραία στην ακανόνιστη διαδοχή τους. Ως αποτέλεσμα όλου αυτού, υπήρχε αφερεγγυότητα και αμφισβήτηση για την ποιότητα και την σοβαρότητά τους. Αυτό οδήγησε στην σύναψη μιας διεθνούς συνθήκης για ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο, την Συνθήκη του Παρισιού το 1928. Τόσο το 1948, το 1966 και το 1972 υπήρξαν στη συνθήκη συμπληρωματικά πρωτόκολλα, ενώ έγιναν και τοποποιήσεις το 1987, το 1988 και το 1996. Ο λόγος των συμπληρωματικών αυτών προσθηκών ήταν η εμφάνιση νέων κοινονικοοικονομικών και ιστορικών δεδομένων.

Ανάλογα με τις θεματικές ενότητες υπάρχουν και διαφορετικές κατηγορίες εκθέσεων. Είναι οι καταχωρημένες, οι αναγνωρισμένες και οι ειδικές – εξειδικευμένες εκθέσεις. Τόσο η κατηγορία όσο και η συχνότητα καθορίζονται από το BIE. Σημαντική αλλαγή έγινε όταν ξεκίνησε η ανάπτυξη της βιομηχανίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των αγορών και το πέρασμα από τις τοπικές στις διεθνείς εκθέσεις και τα μεγάλα forum.

Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και στις Παγκόσμιες Εκθέσεις οι αλλαγές γίνονται ανάλογα με τις απαιτήσεις των καιρών, διατηρώντας όμως τον χαρακτήρα τους. Έναν χαρακτήρα αμιγώς ανθρωπιστικό, πολιτιστικό και φυσικά πολιτικό. Σημαντική διαφοροποίηση είναι ότι οι παγκόσμιες εκθέσεις δεν έχουν καμιά εμπορικού είδους σημασία. Δεν είναι δηλαδή Εμπορικές Εκθέσεις και δεν θα πρέπει να τις συγχέουμε με αυτές.

Αποτελούν ορόσημο στην εξέλιξη της ανθρωπότητας στον οικονομικό και πολιτιστικό τομέα, αφού οι εκθέσεις αυτές γίνονταν σε περιόδους ειρήνης και ανάπτυξης. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι κατά τις μαύρες περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας δεν έγιναν πολλές διοργανώσεις. Είναι εκθέσεις με πολιτικό κόστος. Η εκάστοτε διοργανώτρια χώρα μπαίνει στο μικροσκόπιο και στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων. Δυστυχώς όμως το υψηλό κόστος διεξαγωγής των εκθέσεων αυτών ολοένα και προβληματίζει περισσότερο τις οικονομικά αδύναμες χώρες.